Ήρθε το σημείο στο οποίο πρέπει να πάρεις μιαν απόφαση.
Παύση.
Στέκεσαι· κοιτάς. Αναπνοή.
Ξαφνικά
συνειδητοποιείς πως τα όρια δεν κρατάνε τα πάντα έξω, φυλακίζουν εσένα μέσα.
Ακίνητος.
Και γύρω σου όλα. Όλα όσα ήθελες, όλα όσα θες.
Χάος - έτσι είμαστε
δημιουργημένοι, χαώδες.
Και τραβάς γραμμές και οριοθετείς τα πάντα.
Και νιώθεις
φυλακισμένος μέσα στον χάρτη που χάραξες εσύ.
Και σου λείπω.
Και τις ξεπερνάς.
Βήμα. Παύση.
Ξανά βήμα.
Και τώρα ξέρεις
αυτό:
αν κλείσεις τα μάτια και κάνεις ένα βήμα μπορείς να βρεθείς στην άλλη πλευρά.
Την χαώδης.
Και ξέρεις τι; η θέα από δω είναι
υπέροχη.
Μην παγιδεύεις το χρώμα
απ’ τα στάρια στα όνειρα σου.
απ’ τα στάρια στα όνειρα σου.
Ψαξ’
το στο χάος.