salonika, october 27th

τελικά ακόμα και αν κλείσεις τα μάτια, ανοίξεις τα χέρια

και κάνεις το μοιραίο βήμα που θα σε παραδώσει στο κενο
το έδαφος θα βρεθεί στον 7ο, τα χερια σου θα  δέθούν
με χειροπεδες σε τεράστια πασαλια και τα βλεφαρα σου θα γίνουν διαφανα.

και άσε τον μαλάκα να τραγουδά πως πέφτει,
δεν πεύτεις.οτι και να κάνεις δεν θα πέσω ρε
κάνεις δεν έπεσε, κανείς δεν θα έχει την πολυτέλια να πέσει ποτε.

με το επόμενο καράβι έφυγα για άρη,
έτσι για να μπορέσεις να κοιμηθείς το βράδυ...μουτς (με αφιέρωση)

όλμοστ δέαρ

αχ ρε Evangeline,

όσο και να το σκεύτομαι, όσο δυνατα κιαν στο φωνάζω καθε βραδυ,
με όσο πάθος και αν το ονειρεύομαι δεν λές να το χαρίσεις. 

το χαρίσεις - δεν το χαρίσεις θα'ρθεί η ώρα που θα το βρω έξω απτην πόρτα μου, το ξέρεις.

σχεδόν φτάσαμε.

                                                                                                                     μεμέντο μορύ σκρόφα

its time to say goodbye