Sunday, November 23, 2014




μίλησε μου για τα όνειρα που είχαν μέσα χρώματα
όχι για εκείνα με τα λιβάδια τα ανθισμένα
που μας άνηκαν παλιά· για τα άλλα
με τα πολλά μικρά μικρά κομματάκια απο χαρτί
που πετάνε
και πετάνε μέσα απ’τα χέρια σου
τα χέρια σου η ανάσα μου, η πνοή σου
όταν βρέχει με ακούς λες
είναι κι’αυτη η σκιά που με κοιταει
γυρνάω και χάνεται. χάνεσαι.
είναι και αυτός ο ύπνος ο βαρύς 
που με τυλίγει
και δεν έχω δύναμη να του αντιστέκομαι πια.
ξημερώνει
και δεν σε γυρεύω, δεν σε ονειρεύομαι
και δεν σε περιμένω
πια.
αν το βρεις, αν το βρεις
χαρισε το σε μένα