953 βασικά όχι. 

και πάλι αυτη την παρένθεση τροποποιώ, την διογκώνω. ραγίζει , τσακ τσακ - σπάει

ουτε παράθυρα, ούτε φεγγαρια.

τ' αστερια το 'παμε, σου ανήκουν.

1031 και η καρδιά τους κυνηγάει μονάχη. στα 1017 και 357 θα τους συναντήσω νότια του ανύπαρκτου βορρά. 

11. 857 ένα λεπτό και είναι αύριο. όλα μπλε

1014 και πάλι ξαναγυρνώ στα λογια του, στις παγωνιές που ζεσταίνουν, στα πρωινά μετά τις γιορτές που με τσακίζουν...στο αλλόκοτο βλέμμα σου που δέν με χορταίνει, δεν με κρατά... στην λέξη που τρέμω μην ακούσω. στην λέξη που κρατάς για το τέλος εσύ. αυτό το υπέροχο το τίποτα που η ανάσα του ζαλίζει μα πάνω του κρατιέμαι ζωντανή.

αυτό, πάλι φώς..
ή τραγούδι; 

see you at the bitter end