Saturday, September 17, 2011


memento mori
Απ’το ανθολόγιο κάποιου δήθεν.οι λέξεις κλειδιά. απλα.


Τσιγάρο, ez3kiel, και blog. Τι γίνεται ρε μαλάκα; Σάββατο βράδυ και κάθομαι σπιτι. Η Σαλόνικα φίσκα. 
Την camera. 

338 έτσι
338 δημοσιεύσεις. 338 νύχτες σπιτι. 338 παγίδες. 338 φυλακές. 338 μπολιάσματα. 338 ευθύνες και ελπίδες. Όλα με το δήθεν μπροστά. 
Το σκοτάδι. Το φεγγάρι, η πανσέληνος και το σκοτάδι. Αργότερα, στο 337..: νωρίτερα. Ε; 336 τελικά.
Η αρχή. Ελπίζω το τέλος. Ελπίζεις. Τέλος. Τέλος στην ελπίδα.
Σπαταλιέμαι. Σπαταλιέμαι ελπίζοντας. 

337: η απόλυση. του δήθεν. η δήθεν απόλυση
Ez3kiel. Ακόμα. 2:07. 
Το διαβάζω ξανά. Για τέταρτη φορα. Και προσπαθω να θυμηθώ. 
Ο τοίχος. Ο στιβαρός, ο ακλόνητος. Ο σιωπηλός τοιχος. Τοίχος του 60,αποσο ξέρω. 
Το δωμάτιο που μοίαζει με την ρευστοποιημενη dubstep. Θα κλέισω τα μάτια και θα τα σφίξω. Ίσως όταν τα ανοίξω πάλυ να βρεθώ κιεγω στο δωμάτιο-λασπη. 
Ναι, γινεται. 
Εγώ θα βάλω την φυσαρμονικα στην τζέπη. Θα σε βρω εκεί. 
Α και η ασφάλεια ναι. Είναι σέξυ. 

336 βασιλιάδες του βατραχόνησου σας καλοσορίζουν στο κενό. Τα σχόλια 0.

335: τζάμπα ενέργεια. Τζάμπα φως. 
2:22 a.m.



Οι βασιλιάδες τραγουδάνε ακόμα. 
Η ορατή πανσέληνος δεν τον αγγίζει. Μαγειεύεται απτο σκοτάδι. Η νοητη ολοκληρωση. Η πραγματικοτητα σε εισαγωγικα. Το υπόλοιπο. Το μαγικό υπόλοιπο. Ή το περισσευμα. Τραγούδι. Θα μπορούσα να ορκιστώ πως εκεί κρύβονται  λουλούδια που τραγουδάνε. Μετά απτο μικρό ξανθό αγόρι έμαθα να τα ακούω κιεγω. 
Ψέματα. Θα σου πώ κι'άλλα. 
κάποια στιγμή θα πατήσω και το παλαιότερες αναρτήσεις.

Θα κλείσω κι εγώ τα παντζούρια.  (για λογοτεχνικα προφανεις αιτιες)

334 για μια αλλη φορα. Τελευταία.


Ευτυχια. Τελος. 
3:19 a.m. πολυκοσμία στο φουμπού. 

καλή σου νύχτα